-U-

Uitdrogen(uitgedroogd)

Term die aangeeft dat de wijn in kwatie te oud aan het worden is of te lang op houten vaten heeft liggen rijpen. Wanneer een wijn te oud wordt, wordt hij minder zacht en vol en ook andere aangename geur- en smaakindrukken nemen af. Het gehalte aan zuren en tannine neemt niet af. Het zuurgehalte kan zelfs toenemen. Het evenwicht tussen zachte, volle smaakindrukken en de zuren en tannine verandert: de nadruk komt steeds meer op de zuren en tannines te liggen. De smaak van de wijn wordt dan meer droog, stug en zuur. Men spreekt dan van ‘uitgedroogd’ of ‘uitdrogend’, maar ook wel van ‘oude zuren die naar voren komen’. Dit proces treedt ook op bij een te lange rijping op houten vaten. De wijn ondergaat te langdurig een zekere oxidatie en bij vaten van nieuw hout neemt de wijn ook nog eens te veel tannine op. Daardoor gaan veel fruitige en zachte smaakcomponenten verloren en krijgen de zuren en tannine de overhand. Tegenwoordig vindt men een wijn eerder uitgedroogd dan vroeger. Er is reeds geruime tijd een toenmende voorkeur voor zachtere en fruitiger wijnen (moderne wijnen). Zeer klassiek werkende wijnproducenten die hun wijnen een zeer langdurige houtrijping geven, krijgen steeds minder waardering voor hun wijnen.

Uitwaaierend

Geur-, smaak- en afdronksensatie met een enorme intensiteit en schakering. Ook wel pauwenstaart genoemd.