Door Marcel de Mooij: Ik ben vrij traditioneel ingesteld. “If it’s not broken, don’t fix it”. Trends mis ik meestal dan ook hopeloos en ben ik eenmaal op het niveau van de troepen gekomen dan zijn ze al lang weer verder gemarcheerd. Met ver in hun kielzog een amechtig manneke dat niet in de gaten heeft dat hij achter loopt. Een tiental jaar geleden besloot de wijnindustrie, of althans een deel daarvan, dat het hoog tijd werd om de rose consumptie in Nederland te redden van de desastreuze gevolgen van een paar jaar d’Anjou gebruik. Toute Hollande masaal aan de rose, de nieuwe zomerhit. Behalve ik. Witte wijn was prima in de zomer, rose is toch rotzooi voor mensen die niet kunnen kiezen en kijk mij eens standvastig zijn.

Na de eerste hype te hebben genegeerd, ben ik stilletjes overstag gegaan. Niet in de gaten hebbende dat ik eigenlijk al lang aan de Prosecco had moeten zitten. Prosecco!! Als ik onbeperkt nutte- en smakeloze bubbels in mijn lichaam wil hebben kies ik liever Caissonziekte. En bovendien, wat is er mis met mooie en delicate rose in de zomer. Toegegeven, er zal ongetwijfeld mooie en smaakvolle Prosecco geproduceerd worden. De bulk die echter op de Nederlandse terrassen wordt geconsumeerd voldoet hier over het algemeen niet aan. Dat weet ik zelfs.....

Als gevolg van deze houding lijk ik een bijzondere ervaring rijker te gaan worden. Ik heb de Prosecco trend doorstaan, ik heb een complete fase overleefd! Ik  heb uiteraard geen enkel idee wat de volgende wijnwaan wordt, maar vrees voor sherry of Vin Jaune.  Maar daar zal ik dan ook wel weer te laat achter komen.

Le Beau