In de jaren 40 zong Charles Trenet deze prachtige tekst. Nu heb ik hem nooit echt meegemaakt, ik ondekte zijn muziek pas enkele jaren geleden. Maar toch en vooral in deze periode speelt zijn muziek altijd een grote rol in ons leven. En in juist deze tijd van het jaar lijkt het wel of het nummer Douce France voordurend in mijn hoofd speelt. Dat heeft voornamelijk te maken met de beelden die tot ons komen tijdens het mooiste sportevenement op onze wereldbol. Ik heb het natuurlijk over de Tour de France.

Geen sportevenement dat meer afzien, heroïek en passie in zich heeft. Maar niet alleen het wielrennen zelf, de beelden die we te zien krijgen zijn een wezenlijk onderdeel van het mooie aan de Tour. Afgelopen week zijn ze al in prachtige wijngebieden en wijnsteden geweest als Reims & Epernay, de Jura en beetje Bourgogne. Vanavond en de volgende dagen zijn de Provence, Languedoc, Zuidwest Frankrijk en Bordeaux aan de beurt. Vooral de laatste tijdrit gaat langs alle mooie dorpen in de Medoc. Langs Margaux, Saint Julien en Pauillac.

Deze maand gaat er bij ons in huis ook niks open behalve Franse wijnen. Nu is dat geen straf hoor want 80% van de door ons gedronken wijnen zijn Frans. Nu hoor ik sommige mensen al denken, ouderwets. Er is zoveel meer dan alleen Frans. Speciaal voor die mensen….leer Frankrijk eens echt kennen. Het is zo verschrikkelijk divers land, ongelooflijk. Boordevol slechte, ja dat geef ik toe, maar ook karrenvrachten heerlijke wijnen. Terwijl de renners zich momenteel in het zweet werken, geniet ik van het heerlijke Franse landschap. Vanavond zijn ze vlakbij Sisteron. Ik ga maar eens langs de Slager en neem wat lekkers rood Provencaals mee.

A Bientot