Door Marcel de Mooij: Mijn kaas speciaalzaak verkoopt wijn. Herstel, er is helemaal niets van mij bij, maar het feit dat ik deze specifieke kaaswinkel vaak bezoek heeft de zaak in kwestie dus onbewust van eigenaar doen veranderen.

Het fenomeen blijft mij verbazen. Een kaaswinkel die wijn verkoopt, niet ongebruikelijk en vooral gericht op de snoeper van mooie kaasjes die er graag een mooi glas wijn of port bij drinkt. Mijn wijnleverancier daarentegen, verdomd het ten enen male om naast die paar doosjes wijn een fraaie Thom de Savoie te verkopen.  En daar kan ik mij eigenlijk wel goed in vinden. Liever de specialistische kennis van 1 produkt optimaliseren dan beperktere kennis te verkopen op een breder vlak. En dus bestel ik mijn wijn bij leverancier A en ga ik voor de lekkere kaasjes naar kaaswinkel B. En daar vond ik vorige week weer iets nieuws. En nee, het bleek geen kaas. Rotling heet het spul en ja, het was wel wijn en ja, het vertoonde alle uiterlijke kenmerken van Rose maar dat was het dus niet.  En het mocht al zeker niet zo genoemd worden.  Nu heb ik in een vorige column al mijn verbazing over de merkwaardige wijnnamen verwoord, maar Rotling klinkt mij niet bepaald aanlokkelijk en fris in de oren. Edele rotting, vooruit, dat geeft wat meer chique en cachet, maar simpelweg Rotling geeft mij sterke associatie met een vervelend ventje van de lagere school. Desondanks ben ik toch nieuwsgierig. Waar bij aanvang van mijn wijnescapades nog hard werd gelachen om die infantiele zielen die dachten dat Rose gewoon een kwestie van witte en rode wijn bij elkaar kieperen was, komt nu Rotling op mijn pad. Ik heb ‘m nog niet geproefd. Ik heb hem ook niet gekocht. Ik denk er echter sterk over om eens wat van dat spul bij mijn wijnleverancier te bestellen. Lekker, voor bij de kaas.

Le Beau