Etikettentaal wordt weer stuk ingewikkelder

Wie het weet mag het zeggen. Waren we bijna zo goed als verlost van de kwaliteitsaanduiding VDQS op Franse wijnetiketten; in het kader van de Europese harmonisatie worden we bijna direct al weer opgezadeld met een oerwoud aan nieuwe benamingen die wijnen op het etiket mee kunnen of moeten krijgen. Het mooie is, dat de regelgeving nu voor alle landen gelijk is. Maar wat betekent dat in de praktijk?
Het Nederlandse Productschap Wijn (PW) heeft enige tijd geleden aangegeven welke Nederlandstalige aanduidingen waarvoor staan op de etiketten. Maar wie een van origine Franse fles wijn in het schap pakt, zal die benamingen weer niet tegenkomen. Want in Frankrijk hanteren de wijnboeren natuurlijk de Franse benamingen -weliswaar voor hetzelfde- op de etiketten. Wijnboeren die slechts kleine hoeveelheden exporteren gaan echt hun flessenetiketten niet wijzigen al die landstalen. Datzelfde geldt voor wijnproducenten in andere EU-lidstaten. Wie de Eurowetgeving erop naslaat om de verschillen tussen de Franse en Nederlandse benamingen en daarbij behorende voorschriften even naast elkaar wil leggen om de overeenkomsten op te sporen, zal tot zijn of haar grote schrik denken dat de printer op hol is geslagen. Alleen deze twee talen naast elkaar gelegd geeft al ruim honderd, ja u leest het goed, pagina’s kleine lettertjes. Over vereenvoudigingen gesproken. Zelfs het PW in Den Haag beschikt niet over een tabel of zoiets waarin de benamingen die mogelijk op etiketten uit alle wijnproducerende lidstaten naast elkaar zijn gezet. ‘Geen beginnen aan’, was de reactie toen we ernaar vroegen.

IGP-wijnen
Onlangs kwam het PW overigens wel met meer informatie met betrekking tot de IGP-wijnen, de vroegere vins de pays. ‘In de diverse grote Franse regio's voor de productie van deze wijnen, wordt momenteel gewerkt aan een nieuwe indeling van het aanbod’, aldus het PW.
Zo heeft de Val de Loire gekozen voor een radicale vereenvoudiging door in principe alle wijnen onder één noemer te brengen: IGP Val de Loire. De bestaande 14 vins de pays met de naam van een departement verdwijnen, maar de naam van een departement mag wel vermeld worden bij wijze van aanvullende informatie. Versimpeling, begrijpt u?
In de Sud-Ouest wordt volgens het PW nog nagedacht over de vorming van een nieuwe regionale IGP met een passende naam. De huidige benaming Comté Tolosan zal hoogstwaarschijnlijk verdwijnen wegens niet aansprekend genoeg.
In de Sud-Est (Vallée du Rhône en Provence) moet de nieuwe IGP Méditerranée gaan dienen voor basiswijnen. Wat er met de huidige departementale namen gaat gebeuren, is nog niet helemaal zeker, maar bekende als Ardèche, Bouches du Rhône en Var zullen naar zich laat aanzien wel behouden blijven.
Binnen de Languedoc heeft men in de Gard besloten om de wijnen op drie niveaus aan te bieden. Voor basiswijnen zal dat gebeuren onder de IGP Gard, voor cépagewijnen onder de IGP Pays d'Oc. Daarnaast zullen twee goed bekende namen als Pont du Gard en Cévennes voorbehouden blijven aan het topsegment. De gebieden Golfe du Lion en Duché d'Uzès maken de overstap naar AOP. Definitieve beslissingen zijn er nog niet genomen in de Hérault. Hier gaan de gedachten in de richting van een mogelijke samenvoeging van diverse vins de pays uit kleine productiezones tot een overkoepelende nieuwe IGP. Een naam die daarbij regelmatig opduikt, is Coteaux de Béziers. Een andere optie die bestudeerd wordt, is de creatie van een IGP Hérault. Côtes de Thongue en Côtes de Thau hebben al gekozen voor een aanvraag om zelfstandige IGP te mogen worden. Ook in de Aude voelt men veel voor samenvoeging van kleine vins de pays tot een groot geheel. Tot nu toe hebben daar alleen Cité de Carcassonne en Coteaux de Peyriac laten weten voor een eigen IGP te gaan.
Europese versimpeling…. Ja,ja! Nou, voor de consument in welke lidstaat dan ook zeker niet. Bovendien een ‘welkome’ voedingsbodem voor nieuwe generaties wijnfraudeurs, omdat ook veel mensen in de handelskanalen (met name in retail) het spoor nu al bijster zijn.

bron: Slijtersvakblad